NiNAnG Ni SaM
ok...so i gave in to the Christmas rush! fun day!!
i set out to have a look at the jap shop, Daiso (always $2), indeed! all for items for $2! maybe except for a 135 film which was for $4. nonetheless, i was browsing through before i knew it, i was there for almost 2 1/2 hours just looking around.

one item that caught my attention was this test tube mounted on a wooden block. different...maybe a few of our friends will find them cute, a display in their room? also got a bunch of incense and potpourri here and there....what i really enjoyed were the wooden things: like miniature chairs, utensils, holders and baskets. had to stop myself from buying a lot of stuffs, saying to myself...next time....next time! (maybe a few days after christmas? lol!)

my sched for today: buy christmas wrappers....probably some more gifts for the home cell members. what would you give a family? probably cookies? choco? today i'll target the mall, for some groceries. aha! marks and spencers? we'll see... the queues were not so bad...the secret was you pay for your stuffs and you bag 'em!
| | edit post
NiNAnG Ni SaM
i'm having some problems downloading pics these days but anyway...it's a few more days before Christmas. shops and malls are sure to be full of people. been busy the past week thinking of ways to do gifts and cards for friends - maybe to save some $ but somehow... i'm on the late mode and zero thoughts as to what gifts to make...(gave it all i guess, making the anniv album...lol!)

it amazes me sometimes how the Lord gives ideas and how to do them. in my mind the procedures seemed so real and grafic...easy-to-do stuffs. now all i could think about is going on a "research-tour". this is what i do when lacking in ideas...
1. frequent bookstores in my area and research...browse through project/activity books.
2. visit my craft stores or websites for projects
3. pray real hard for ideas before starting out....
4. relax. don't be frustrated....if things don't work out. maybe tomorrow...

i'm not usually the planner who schedules all her projects way ahead of time. i'm more of the "cramming-type" like, i do my best work when pressured...sounds like an excuse, but true...

of course, i've got to have all my materials on hand like buying them in advance. i have the habit of buying stuffs i like and may need. if they're a bit expensive, would probably come back after saving enough for it. for example, have this round puncher for $13 and a flower puncher for $6.50 - i'll be weighing them down today...to buy or not to buy! maybe an early christmas gift for myself?

my real passion is PAPER! patterned paper. must have's.....there are no specific wants, i just pick them out randomly. although i truly love all colors... i'm more of the pink, blue, brown and black person. love playing around with what goes well with what.... my real problem is: USING THE PAPER.  since i started scrapbooking last year i have more or less a hundred (patterned papers) now, all neatly packed in pink plastic carrier bags from MADE WITH LOVE.

i'll probably venture out to DAISO today. a shop in the east where they sell everything for $2.
there would be a lot of people today...we'll see. but first, we'll see about some application....hmmm....

Pahabol Singit: i remember keeping 5-7 pieces of little notebooks for journals...ano kaya ang pwedeng gawin...isip...isip....
| | edit post
NiNAnG Ni SaM
our big 1-0 wedding anniv (yesterday)! as the Lord would bless us with an early bonus, hubby E was given an early time off...so we met for lunch, i was doing our anniv gift the day before, i had to delay our date to finish off some details on our album (the secret gift)...as i was saying...we met at the mall, dressed in my new skirt and sleeveless blouse. E had sirloin and i enjoyed the salmon-mashed potato combo. we were first to get in the cinema, at 1 pm KING KONG the movie...i guess, with the new techno it can be a hit... but i'd still go for HARRY POTTER the goblet of fire any day...it was a 3 hours plus movie. walked through some shops and off we went to the pier for our dinner reservation around 5:30pm. funny thing though every time we went for a train at the mrt, we missed our train just by a few seconds (3 times?) so the 4th time going to harbourfront we made sure we got in as the train was stopping we made a run for it! just in time!

i saw some weird stuffs from the local people here...yes, they were really into music, IPOD style...to the extent of singing out loud and almost dancing..."shoulder-rocking"...really weird. anyway, we were just on time for our dinner reservation....the last to bolt! we were amongst the korean group, but we were happy to note that the staffs of the dinner cruise were Filipinos. we were given priority being the only couple there-the rest were in tour groups...first in the dinner line. great food: salad, bread, pasta, breaded chicken, thin slice beef in special sauce, satay with peanut sauce, kimchi, vegetable and mushroom, dessert....after dinner we enjoyed the sea air and sites....breath-taking. i was so sorry didn't have our camera with us....i simply forgot!

great day! got home early 9:30 pm and E dozed off. after my teleserye, i worked on the album
until 4 am...finally, wrote a msg on my clipboard for E HAPPY 10TH ANNIVERSARY...READ THIS -----> arrowing the album! spent the day with E at home, bec. he had to work mid-shift on our day....which was ok, we celebrated earlier anyway. he worked. i attended a home cell christmas celebration....then another surprise gift from him! that.....is another story! = )
| | edit post
NiNAnG Ni SaM
it's my anniv this week being
in a place for
over a year.
wow! great blessing
from the
Lord!

so a new year
i thought a change
of template
would
be a nice fit...
| | edit post
NiNAnG Ni SaM
NICE title....at the moment I am on a standstill. My waiting time. Resigned from work and trying my wings possibly in another field. Something I'd always wanted to do...or not...? Most of my waking hours back "home" all I had was my duty as a wife and my job as a teacher. I have always wanted to be an artist, a dancer, a designer or even an entrepreneur... The list could go on...and on...but a teacher...hmmm. Maybe an ART TEACHER...can...

This is something I've taken for granted. A comfortable position in school. There I met great friends...Now, I miss the kids as much! My kids...those who made my hair grow silver and gray!!! and show all my "litid" sa leeg....

SO...THIS is how it feels...
| | edit post
NiNAnG Ni SaM
it's november 2! the world celebrated halloween october 31-november 1...while i stayed at home, slept and read two books (SOUTH BEACH DIET and Sue Grafton's A....for ALIBI) .

hubby, E and I spent two weeks in manila to visit some friends, family.... to file some documents for school and take care of other pressing stuffs like fixing our "waterfalls" at the extension room and kitchen. we had them constructed once and for all...seeing mushrooms growing and red ants all over the "kisame"- it was really a blessing that the Lord has given us enough budget to get them done. He has also allowed no rain even it was the "wet season" for 3 days and on the last day when the carpenters/workers finally laid the quick-dry cement, it showered only a little....how powerful is He????

we had time to go around SM (not a commercial, mind you!) fairview for days ...remembering how we would shop and sometimes just browse ...some days we would watch a movie, a last full show... try some new resto, or meet up with family since everyone on E's side live in the area.

time in manila seemed so short...but we, through the Lord's blessing was able to make the most of everything. indeed, He provided opportunity to bless and be blessed... to see clearly, God is in control of every single detail in our lives. How he allowed and disallowed things to happen...
made us more excited to live in His purpose!
| | edit post
NiNAnG Ni SaM
August 12, we set off to take the mrt to punggol, wait for the bus to a pier and finally our ferry ride to the ubin resort. akala ko pag sinabi mong "...cc", yun na yun! hindi pala iba pala ang club sa resort. sa country club there are facilities like gym, resto, boating, function halls etc. but in the resort there are team building areas, dining, session halls, bike and trekking areas ...of course the lodging or sleeping areas. dito pwede ka magkamping...

at the pier, merong mga speedboats at iba pang boats na nakasabit at syempre nakalutang sa dagat. my first time to see na pwede palang ihaus ng ganon ang mga boats, kinakailangan ng forklift para mailapag sila sa dagat.

isang bagay na hindi ko malilimutan ay ang napakalaking isda (apat sila) sa lagoon na ito, na nang makita ko ay bahagya ata akong napaatras sa takot na baka SILA LUMUNDAG at makain ba kami....parang sa cartoons....hanep talaga sa laki! siguro isang dipa ata ang haba ng pinakamalaki. super din ang mga rooms, ganda ng mga furnitures (antique-style)me cable pero hindi naman namin maintindihan ang mga ito, news lang...malay, indian at instik kasi.

the food was great too, loved the fish in light sauce for lunch with salted rice and barbeque dinner. grabe! tumaba na naman ako banda riyan... we had to cook our own barbeque, it was another unique experience! konti lang ang mga tao sa side ng aming room halos karamihan ay nandoon sa campsite sa kabilang ibayo...a co. event.

i missed swimming...hindi makalangoy kasi pangit ang tubig madumi....ang nakalagay nga duon "SWIM AT YOUR OWN RISK" hehehhe! kaya hayun... may i read nalang kami sa may gilid ng lake (na karugtong ng dagat) at pa ikot-ikot sa mga lodging areas...

after a lazy afternoon of reading and preparing the barbeque dinner, we slept in an "over-busog" state (ang dami pala nun eh, good for 4 ata!)....nagbreakfast uli kami sa tapat (resto yan) at nagmasid habang naghihintay sa lagoon. we checked out at about 11 a.m. and set off at about 12 past... ventured towards chinatown for bun-takeway and uwi na via outram.

conclusion: like in life, you can't have everything. may maganda, may di ganoong kagandahan... and basically it depends on how you look or view things. pwedeng "ok sana...kaya lang...." o kaya "kala ko maganda pero mas maganda pala"??? o plain " OK, aprub! walang problema!!!" hehehe! ang rating ko: OK! APRUB! kulang lang sa beach!!! scale of 1-10...siguro mga 7! ano kaya kay E...(hanyo, itatanong ko!)
NiNAnG Ni SaM
wow! it has been a year since my first step here in the lion city. i recall it was only for 4 days that i came over for my weekend with my hubby. so blessed that the Lord has allowed certain things to happen for us to learn...it doesn't really matter where...of course wag lang siguro sa mga delikadong lugar. ang mahalaga magkasama kami....kahit saan.

nung una nga akala ko airport palang sasabit na ako pag-alis ko noong august 2004, kasi hinanapan ba naman ako ng leave form ko...weekend lang pa-leave form-leave form pa? buti nalang at pumayag din na ako'y paalisin... sabi naman, next time hindi na pwede. ang lupit ha! first time paglabas ko pa naman ng bansa yon, kala ko papalpak pa. anyway, nagpasalamat pa rin ako lalo na sa Panginoon dahil kundi Niya pinalambot ang puso ng mamang immigration di sawing-palad naman ako.

paglapag ko naman dito...eh walang problema...diretso palabas, mabait pa nga ang malaking indianong immigration officer. sabi, "ah filipina.... maganda...." sabi ko, "yes, i am filipina"...tumatangong ibinalik ang passport ko...thanks, ika ko....

isang hangang-hanga ako ay ang kanilang airport, sa Changi napakagara. para akong nasa rustans, o shangrila mall... first class! ayaw ko pa sana lumabas para hanapin ang aking asawa pero dali-dali ko na hinanap ang palabas dahil wala din naman akong luggage. ang dami naming napag-usapan daang pauwi sa taxi. halatadong miss na miss ang isa't-isa.

dahil huwebes ako dumating, kaya may pasok pa ang aking asawa, si L, aming flatmate ang nagpasyal sa akin ng kinabukasan....sa Lucky P, Great W at sa iba pang mall na hindi ko na matandaan ang mga pangalan. at noong sabado na, sa ibang island kami namasyal- naka-cable car pa!...sana ay overnight pero parang hindi kami mag-eenjoy sa tubig ng dagat dahil hindi pwede magswim. e di umikot-ikot na lang kami sa monorail at sa bus nila. nakakatuwa ang mga pink dolphins, at may area din for barbeque at camping...with matching ahas at peacock with blue feathers...say mo! nakarating din kami ng zoo. napakaganda at malinis....

first time ko rin kumain sa lau pa sat at maikot hanggang mahilo sa esplanade. kakapagod din pala dito ng maglakad. di tulad sa maynila...konting lakad, may jeep....ayaw maglakad...may tricycle o sidecar. pag gusto mo na bumaba....sigaw ka lang: PAAARRRRRRAAAAAAA!
di tulad dito lakad ka ng lakad at sa tamang babaan ka talaga ibababa ng mga bus.

wala akong masabi kundi enjoy ako talaga nung una kong salta dito. para akong lagi maliligaw kaya may dala akong (1) MAPA (2) PERA (3) MRT card and the most important of all (5) ang aking asawa....baka ako maligaw pagwala siya. pero nakakatuwang isipin na sa ngayon ay mas gulat siya sa mga kaalaman ko sa tamang pagsakay ng MRT at ang pagtuklas kung paano makarating sa isang lugar. ( hanggang dito "navigator" pa rin ang lola niya! ako yun!)

matapos ang isang kakaibang weekend sa abroad, balik trabaho ako. hindi makapaghintay ng Nobyembre para makasama ko na uli si E. Mataas ng phone bill, at kuryente sa aming internet at sa overseas calls, para lamang maibsan ang lungkot ng aming pagkakalayo. kaya ng dumating na ang takdang panahon...napakasaya naming pareho! hay! isang taon na pala mula....
NiNAnG Ni SaM
this blog has somehow turned into a scrapbooking/hobby blog...well, i guess that is becoz it is part of who i am. i have to do something creative...otherwise i feel nasasayang ang araw ko. if it's not bracelet or jewelry making....it's scrapbooking.

i praise the Lord for this part of me that needs to express itself. and i realised that all our talents and abilities are from God. As He has made man for Himself. His enjoyment, to worship Him and to fellowship with Him. i am in awe how God has filled man with such great talents like singers, musicians, artists, etc... but yet man does not need to have great capabilities to please God. He wants a "man after His own heart".... a heart willing to be molded into what God wants us to be.
| | edit post
NiNAnG Ni SaM

Posted by Picasa

these are the stuffs I have been busy with these past few days.
bracelets and bible cover.
| | edit post
NiNAnG Ni SaM
wow...how time flies when you're having fun...or not! well, if you know me i'm into a lot of stuffs ... mainly, my priorities nowadays are scrapbooking and making cards/gifts. wanted to scrap and post them in one sb site, maybe hope for a good review or two...

i'm also recovering from my cough and colds... malapit na pala maubos ang dinala kong mga books dito...can't believe i'm running out! dami ko pa naman binili sa booksale. this is something i miss from home. dito kasi parang wala akong nakikitang mura na books kundi sa CLOSET NI MRS. CHONG. this is a place here where you can get second hand stuffs for a dollar or 2. in manila, never dadaan ang 1 linggo na hindi ako nakakatungtong ng booksale sa sm. bibili man o hindi (kadalasan 3-4 pbooks pa!) mura eh....you can buy one for 15 pesos to 100 + pesos... for me i pick according sa fave authors like STEPHEN WHITE, SUE GRAFTON, MARY HIGGINS CLARK and the last is King of the Torts by JOHN GRISHAM. most of my books are suspense and detective type.

napamana ko na nga ang mga fitness books ko sa aking dear sister... na buntis ngayon! sayang, yun dapat ang naipahiram/bigay ko sa kanya...mga preggy books and clothes!!! kaya nga lang masyado naman magastos para ipadala ko from here to palawan....hehehhe! eh kailangan ko pa kunin sa pinas....magulo teka! anyway, i am praying ang hoping for the best for this godchild of ours!
| | edit post
NiNAnG Ni SaM
Been quite busy the last few days, and into a lot of things. For one thing, I have found a new passion that is jewelry making from my long list of things I would like to learn. Was able to buy cheap accesories from home, like beads and earring stuffs. Mas type ko ata ang bracelets....where I get to be creative in styles and combinations. There is this store where they have housewares, to sewing materials, scrapbooking, other arts and crafts. A blessing indeed.
| | edit post
NiNAnG Ni SaM
nasa erport na kami ng PAL ng mga 12:30 pm. last flight kami (2:50 pm) for singapore. pumila kami ng kahaba-haba, parang uod na paliko-liko....sabay-sabay ang mga tao papuntang HAWAII, CHINA, SINGAPORE, HONGKONG....etc. may isa pa kaming napuna, may mga tao na parang VIP sa gitna sila pumipila at nakakalusot naman para sumingit sa amin. kaya ayun! dami nang tao na umiinit ang ulo! may isang mama nga na nagalit noong may isang lalaki, he's about 50 years old, na pinapasingit ang mga kasama niya sa tour...eh ang dami nila about 10 people at madami pang boxes and luggages...hindi pumayag ang mamang naka-"green" dahil more than 30 mins na kami nakapila...parang ipaglalaban niya ng patayan ang "stand" niyang iyon...with matching hanap sa manager....

nakakatawa na nakakainis ang ating mga sistema sa erport...biruin mo iisa lang ang umaandar na xray machine sa may entrance ng erport? maitatanong mo sa sarili mo....ganon lang ba tayo kahirap na iisa lang ang ating machine? eh kabago-bago pa lang ng centennial terminal 2 na yan ng PAL.

magche-CHECK IN na kami ng aming luggage...hinanapan naman si E ng documento as an OFW e walang maipakita kaya kinailangan pa magbayad ng P 1,620 para sa akin as "dependant" for travel tax, at pinapupunta pa sa terminal 1 para ayusin ang OWWA papers niya...naku po Panginoon! eh 10 mins lang aalis na ang erplano namin....pupunta ka pa sa bangko para magwidraw....ang inaasahan lang namin ay magpapalit lang kami ng sing dollars para pang terminal fee namin....(tig P 550)

wala namang ATM at ang forex ay nagsara na. pinapalit na namin lahat ng meron kami, naghahanap pa ng barya para sa akin...KULANG na ng P 6!!! nakakaawa naman kami!!! naiiyak na ako sa inis!!! hindi mo maintindihan kung kami ay napaglaruan ng tadhana o sadyang napag-initan lang. dati rati naman ay hindi naman kami dumadaan sa ganitong problema...naka-2 beses na ako pabalik-balik, ok lang naman. isa na lang ang aking iniisip...na mas naghihigpit sila (CHECK IN) dahil sa malaki rin ang nawawala sa mga nakakalusot sa OWWA.

wala kaming nagawa kundi pakiusapan ang PAL supervisor na rebook nalang kami para kinabukasan at habulin ang aming mga bagahe sa flight 503 na iyon. tinawagan na namin ang kuya ni E para kami pick upin, maghanap ng ATM at lakarin ang mga papeles sa OWWA.
matagal din bago namin nakuha ang aming luggages kasi hinukay pa sa paalis ng flight...hinabol pa sa may runway na malayu-layo at inabot ng mahigit sa 1 oras bago nakuha. may kasabay kaming 2 pang pares na dapat paalis din pasingapore e....nagparebook na din. tiyak na delayed ang flight na yun!

kahindik-hindik na pangyayari! parang lahat ng malas na maiisip mo ay nangyari....pero sa isang banda, bakit ba pinahintulutan ito mangyari ng Panginoon? marahil para ipamukha sa amin na SIYA ang may hawak ng lahat ng situasyon sa buhay ng tao...sa KANYA nakasalalay ang bawat disisyon kung ika'y mabubuhay pa ng isang araw o hindi na...at kung hindi ka makasakay sa araw na iyon, naisalba kaya Niya ang iyong buhay sa tiyak na kapahamakan?
nakakatuwa isipin na kinabukasan....

matapos namin matulog na lamang sa malapit na hotel, dahil 1st flight na ang kinuha namin....5:00 am nagpahatid na kami. before 6:00 am nakapila na kami...maikli pa ang pila..... nagcheck-in at pinakita lahat ng documento ni E sa OWWA, kahit na may konting pila sa POEA, cool pa ang mga tao....heto ang SMMOOOOOTHHH SAILINGGGGGGGGGGGG!

nagbayad na ko ng aking terminal fee (P 550), si E libre na for being an OFW... at wala ng tanong sa IMMIGRATION after makita ang aking "green dependant card" at nasa loob na kami waiting for boarding without a "hitch"! ika-nga eh walang kahirap-hirap!

meron akong napuna na sa check-in counter na isang lalaki na dumaan din sa pinagdaanan namin kahapon, pero dahil sa maaga siya, nalakad niya ang lahat at nang makita ko ay prente na siyang gumagala sa waiting area at umiinom ng kape. ayos na!

nakatulog ako ng husto sa aming flight...siguro sa tension na inabot ko...
pagkalapag sa singapore, ang pakiramdam ko....HAYYYY SALAMAT PO!!! walang problema! pumila lang sa singapore immigration, maayos naman dapat lang ay pwede na kami sa dulong counter....para lesser ang pila (FOR RESIDENTS OF SINGAPORE). at may maganda pang sumalubong na nag-aalok ng candies...laking kaibahan sa erport natin...

dapat sana ay darating/aalis ka ng RELAXED...eh kung galing ka sa pinas, tatayo lahat ng buhok mo at dadami pa ata ang wrinkles kung mararanasan mo ang nangyari sa amin....the moral/s of the story is: GET TO THE AIRPORT AS EARLY AS POSSIBLE....YOU'LL NEVER KNOW WHAT AWAITS YOU!!! SO BE READY! and BRING EXTRA CASH!
| | edit post
NiNAnG Ni SaM
WOW! we're really back!
umuwi kami last april 9 for a 3 week vacation sa pinas. little did we know na sa loob ng 3 linggo parang bitin pa rin...napakarami pa ring gusto sanang gawin. but the most important thing is that we had time to bond with our families. nakakamiss din kasi ang mga kaCOOLitan ng mga kapatid! at malakad ang mga bagay-bagay na kailangan para maayos ang lahat.

nagkaron kami ng pagkakataon para makarating sa Cabanatuan church para madalaw ang aming inaanak sa kasal Ptr. D and I, his wife. we spent 2 blessed days there. naalala ko ang isang bahay ni lola na ipinakita ng mag-asawang ito at ang isang magarang restaurant kung saan kami nag-hapunan.

nag-swimming din kami sa GROTTO V sa bulacan. masaya and relaxing outing with E's family. another time kasama naman namin ang aking bunsong kapatid na si GM at ang kanyang asawa (minus kuya A, dahil busy siya) dinner naman sa megamall. masarap talagang mag-ikot sa mall kasama si GM, grabe ang resistensiya niya....nakarami rin ako ng binili pauwi dito sa singapore. mga anik-anik sa paggawa ng hikaw...mga butones at ilang ribbon para sa aking scrapbook. nakakaaliw mamili dahil ang laki ng deprensiya sa presyo ng pagbili dito at sa pinas...

lastly, from 25 april to 28 april nasa bohol kami! we arrived at 5pm at alona kew beach resort...wala nang masyadong magawa kundi maglakad...explored the place and to look for a place to eat. kinabukasan we sunbathed along the whitesand beaches of alona ....we went dolphin-watching, island hopping, snorkling and swimming on our second day and had a relaxing massage afterwards (sarap!). on the next day nag-choco tour naman kami sa chocolate hills. 8am we started off with our tour guide/driver si mang DORO, this tour includes visits to 7 scenic spots in bohol eg chocolate hills, baclayon church, a hanging bridge, and finally a historic river where filipinos hid in caves during the war. nakakita din kami ng TARSIERS, ang pinakamaliit na nilalang na parang "bat-rat-and monkey". and later got to eat lunch along the riverside resto. sarap! kakaiba!!!! in the afternoon we swam kahit na low tide na, ISA lang ang pintas ko ....malumot! di bale napagtiyagaan pa rin mag-swim...kahit low tide at halos nakaupo na sa buhangin ang mga bangka.

wala kaming maisip gawin paghapon kasi walang tv kundi maglakad....sa may gilid ng beach, umupo kunyari nagpapaaraw...magpa-picture...pansinin ang mga naglalakad na mga tao...kundi naman ay mahiga lang at magpahinga....mag-isip kung ano ang masarap na kainin....grabe! tumaba na naman ako pagkakauwi na yan!

kakaiba ang lugar ng hotel namin, di mo aakalain na ganon ka-advance doon dahil sa may tinigilan namin may internet cafes(3), souvenir shops with money exchange, tour offices for tourist who wish to take the different tour packages/paggagala sa bohol, at napakaraming mga restaurants...may mura at may medyo mahal din ang mga presyo. at sa halos lahat ng areas ng beachfront sa alona ay may mga diving tours. yan sa palagay ko ang pangunahing raket dito.

nakabalik din kami sa maynila ng maayos at walang problema. nakipagkita kami kay kuya A, aking panganay na kapatid sa greenhills para mag-dinner. ang aming huling pagkikita...kumain kami sa GERRY'S GRILL...sarap! tinext ko na rin si GM, na umuwi na ng palawan....iniinggit ko....sabi ko ANG SARAP ng kain namin....! maya-maya pa ay nag-uwian na kami.

ang aking hinarap naman pagkauwi ay ang pag-eempake ng mga gamit, pinamili at mga pasalubong. gayundin ang pag-aayos at secure ng mga gamit sa binabagyong parte ng aming extension tuwing umuulan ng malakas...(may waterfalls). kinailangan ayusin para next time na umulan ng malakas e...di mabulok ang mga gamit ko sa likod o stockroom namin. kinabukasan friday, 29 april, naglaba ako ng maaga at si E naman ay nagpaayos ng sasakyan....tapos unti-unti ko nang iniligpit ang washing machine, mga upuan sa labas...mga batya atbpang gamit. at muli na naman ako nalungkot.....pakiramdam ko..."heto na naman...iiwanan na naman uli ang aming bahay...malungkot na naman dito bukas...."

umandar na naman ang aking pagiging sentimental.... pati laman ng ref...dinefrost ko na para bukas io-off nalang. ililigpit na ang kwarto't ibabalik na ang mga nakaimbak na gamit. tatakpan na ang sala set para di dalawin ng makapal na alikabok.

dumating na ang araw ng pag-balik sa singapore....maaga pa nagkakanda-kumahog na ako sa pagprepare ng agahan....last minute pag-aayos ng maleta na baka ma-excess baggage pa...9 am dapat nakaalis na mula sa bahay sundo ng maghahatid sa aming kuya ni E.

ang akala namin ay maayos na ang lahat...kumbaga ay smooth-sailing na....ngunit hindi pala!BUKAS NA YANG KWENTONG YAN!!! ang masasabi ko lang ay...salamat sa Panginoon sa kabutihan Niya!
| | edit post
NiNAnG Ni SaM
E and I are on vacation, we intend to make the most of our stay
at home. madaming bagay ang nakakamiss....

it is a great blessing that we came home the same time as GM and her
husband...

(posted: 19 april 05)
| | edit post
NiNAnG Ni SaM
for most companies here in singapore it's a very long weekend! ang nakakatuwa dito you get to celebrate a lot of vacations. they honor every religion here. mapa-christian, buddhist, o muslim kasama sa kalendaryo nila ang mga holidays!

nakakalungkot lang ang mga balita sa atin na sa maraming nag-uuwian sa probinsya gaya ng mga nakaraang taon...hetong taon na ito, pati ata kaliit-liitang bag na bitbit mo sa bus at mrt ay kakalkalin ng mga pulis. kung sabagay ito ay para sa proteksyon ng mga sumasakay. grabe, naalala ko tuloy ang kwento ng aking co-teacher, umuwi siya noong isang holiday sa bulacan. sa dami daw ng tao sa terminal tuwing may dadaan na bus, makikita mo ang mga lalaking pasahero sa bintana na shumu-shoot (dumadaan). ganon kadami ang tao lalo na't mahal na araw o kapaskuhan!

kaya ang iba gugustuhin pa maiwan nalang sa maynila ng holidays, di kaya 1 araw bago magbakasyon ng opisyal sa kani-kanilang opisina ay nauuna nang bumiyahe pauwi. ang iba naman ay makikisakay nalang sa kapitbahay o mag-aarkila ng sasakyan.

isa pa, may babala pa na baka magkabombings sa mga simbahan.... naiimagine ko: taimtim ako nananalangin....pero ang isang mata ko lang ang nakapikit at ang isang mata naman ay nakamulat - handa sa anumang takbuhan na mangyari! tama ba naman yun?
syempre, napakabilis lang nun kung mangyayari man, as if pwede ka pa makatakbo pagmag trigger ang putukan! hay naku...tama na nga yan!

buti nalang dito hindi problema yan! ang tutoo nga niyan nakakatuwa ang relasyon dito ng muslim at mga kristyano (o iba pang relihiyon). dahil may paggalang sa bawat pananampalataya ang mga tao dito. hindi ka nangangamba at minsan pa kamo makikita mo magkakasama ang mga singaporean na christians at muslim....nanonood ng sine at naglalakwatsa! ganito nila pinalaki ang mga kabataan dito. ganyan din ang sistema ng gobyerno may kalayaan sa pagpraktis ng iyong relihiyon.

naalala ko tuloy ang kausap namin noong bagong taon na mga pinay na kaibigan ng aming flatmate...sabi niya nakalakihan lang nila ang ganoong pagtingin sa mga muslim sa mindanao (nalimutan ko saang part) dahil sila ay kristyano, sa school daw hindi nila kinikibo ang mga ito. tinanong namin kung bakit? dahil nga daw kasi muslim sila...parang may natural barrier ba? ganito ba ang turo sa atin? o may natural lang tayong takot sa kanila dahil ang alam natin sa kanila ay masama silang magalit? ( ba't mo naman sila aawayin?) iba ang itsura nila? (ang gagara nga ng mga damit nila - nakikita ko dito ang pangsimba nila...ang gaganda!) pare-pareho naman tayong pinoy!

mayroon akong naging estudyante dati, ilang taon na rin ang nakakalipas....(o wag na kayang bilangin!) sa aking orientation sa simula ng semester lagi kong sinasabi: " sa loob naman ng klase, bawal ang nagce-celphone. bawal din ang nakashades dahil di naman mataas ang araw....at magsumbrero, dahil di rin naman mainit!" ito ang ilang rules na pinasusunod ko kung nasa loob kami ng gym, pag nasa labas lang pwede mag-cap - kahit maglong-sleeves ka pa....siguro wag lang long gown...

anyway, nakita ko na may naka-belo....noon nauso na rin ang mga nakabandana sa mga babae....ayos lang sa akin yan kasi hindi naman cap. ilang meetings ay naka-sumbrero na...hindi ko na kinausap dahil sa pagkakaalam ko sa relihiyon nila tradisyon din nila ang nakatakip ang buhok ng mga babae. ilang beses ko yan naging estudyante. napakabait na bata. may mga kabarkada rin na mga kalog na kristyano.

naisip ko...wala naman silang pinagkaiba, pare-pareho naman tayo ng kulay, iisang lahi....iba lang ang pananampalataya...baka nga mas mahusay pa silang kaibigan kung ikukumpara mo sa ibang kakilala mo eh... ANO SA PALAGAY MO?
| | edit post
NiNAnG Ni SaM

Peace Posted by Hello

yehhhhhyyy! alam mo ba ang pakiramdam ng isang estudyante matapos ang eksamen? that was how i felt last night!!!! sarap ng pakiramdam!

somehow i had this feeling since last week. i had so much on my mind...like stuffs at home in the philippines about my leave extension -a friend, emailed me last friday (18 march), that i don't really have to worry because i only have to file it before school opens this june. salamat sa Panginoon! (for 2 weeks been trying to contact my friends (co-teachers) who promised to take care of this and our personnel office to verify information regarding my leave etc...couldn't reach them. it was so frustrating.)

i also had this scrapbook due on 22 march 05, (the other night) for a friend. not sure how to finish it off...thinking ayaw nga ng mga intsik ng itim, eh halos tapos ko na siya, i only need her picture and a few more here and there.... but this particular girl i knew later on loves black...i saw her wearing black sweater, blouse, pants, and have given us a CD compilation wrote the song titles on a black card with white pen....so i ended up covering the black scrapbook with pink cartolina, with the black background showing through...and added more decors for ummmph! it came out simple and sweet i know she'll enjoy it...being a scrapbook sister as well.... (gave this scrapbook that night too, it was well received! praise the Lord for all the ideas!!!!)

lastly, i was scheduled to play the guitar for my husband, E who was the songleader for our home cell tuesday night. we practiced almost every other day last week, still i felt kindda shy....mahiyain kasi ako! parang "stage fright"? hindi ko mapaliwanag ang pakiramdam ko para akong nilalamig na di ko maintindihan...maybe from not playing for a long time, tapos ngayon sa gitna pa ng mga ibang lahi...pero sa isang banda, i am not playing for them but for the Lord!so i started playing and focusing on the Lord....ok na! every song went smoothly....

HAAYYY!!!! naparami tuloy ang kain ko ng cake, matapos ang aming lesson sa home cell!happy na ako...i could burst! can start other projects....i have a birthday card due 3rd week of april so....got time for research and do another scrapbook!
| | edit post
NiNAnG Ni SaM

MacRitchie Reservoir Posted by Hello

this is how the reservoir looks at 10 am. peaceful. calm.
we started out as early as 7 am. our friends picked us up from our place straight away to the reservoir where more were waiting. our walk started at around 8:30 am. bakit nga ba kailangan pa maglakad? eh wala namang ibang means of transpo para maikot itong BOARDWALK na ito. they have 2 types of paths "rough way" and the "boardwalk". the boardwalk is a board-plank path, a longer route and the rough path is the shorter way but goes uphill and downhill.

bilib ka rin dahil marami ang nagjo-jog or running sa baku-bakong daan? kakapagod ata yun. di bale mga bata pa naman sila, ibigay ang hilig! pero ako...hindi na no! lalakad nalang ako. nahati sa tatlo ang aming grupo: una, ang mga mabibilis - mga kabataan na kayang-kaya bumilis dahil sa magagaan ang katawan, pangalawa, gitna - moderately slow and average speed lang....at ang pang-huli ay mga bata at medyo may edad, dito kasama ang mga "papetik-petik" at may katwiran na "they will be waiting for us in the end...no worries!"

dun ako sa gitna kahit na palagay ko ako ang 2nd sa pinakamatanda sa mga babae... ok lang masaya naman ang aming paglalakad na yan dahil iba't iba ang aking kasabay sa daan at nakakapagkwentuhan. 15 kaming magkakasama nung sabado na yun, malaysian-chinese at singaporean mix. marami akong natutunan tungkol sa malaysia at sa kultura nila. may kantahan pa bago kami umakyat sa "hanging bridge" na may haba siguro na 2 kilometro.

nagpalitan ng kuro-kuro sa pagganap ng mga exercise...fitness levels tapos mga comparison sa mga tanawin sa malaysia, pinas at singapore....iba-iba ang aking naging kausap depende sa bilis ng paglalakad. pero lagi ako nakabantay kay E, aking asawa...kasi baka siya ay napapagod na. hindi pa kasi siya pwede na sobrang ehersisyo dahil sa opera niya sa gall bladder. pero mukhang mas malakas pa siya sa akin....ako tumitirik na sa pagod siya diretso pa rin ang paglalakad.

our walk lasted for more than 4 hours because we had to make a few stops dahil pagod na ang mga children....pati na rin ang ilang matatanda! (kasama ata ako dun!) picture-taking muna sa ilang sulok ng forest at boardwalk. may isa pang tower na aming nadaanan pero dahil sa kakulangan ng oras para sa mga kasama naming may pasok pa nang sabado ng hapon, di na kami umakyat .....HAY SALAMAT! DI KO NA KAYA UMAKYAT!!!

malapit na...sa isang daan na dapat mamili kung sa rough path o sa boardwalk pabalik na sa carpark, pinili ng aming leader ang boardwalk dahil flat ito kahit malayo....much easier....hahahah! buti na lang! ako eh hinihingal na...pero nakarecover na din dahil medyo nasa lead pack na kami ni E. Sabay na ko sa kanya.....

AT NANG MATAPOS NA!!! hay salamat sa Panginoon!!! nasabi ko sa sarili ko, HETO ANG KAUNAHAN AT HULI kong paglalakad sa mga trails na yan...dito nalang ako sa unahan sa mga benches and playground nila. nakakapagod talaga! siguro pasyal lang, no more walk!!! PLEASE LANG! (hanggang ngayon nararamdaman ko pa ang aking mga muscles na nagrereklamo!!!!) masaya ang lakad na ito....good friends...good food and great exercise! (whoooo!)
NiNAnG Ni SaM
i'm here at home...nag-iisip...kung anong design ang susunod ko sa ginagawa kong scrapbook. kakatuyo ng utak. 2 weeks ago, i started this pink s.b. with black background. sabi ng flatmate ko ng malaman nya sa malaysian chinese ko ito ibibigay baka hindi magustuhan dahil itim...kasi sa intsik hindi daw nila type ang kulay itim, siguro kasi mahilig sila sa "red" at may kahulugan sa kanila ang mga kulay-kulay. (yun ang pink ko scrapbook kasabay ng dog s.b.)

anyway, tinutuloy ko pa rin ang paggawa...ngayon nasa actual na pagkabit na ako ng mga verses at mga burloloy. eh ang mahirap...pagwala ako sa mood, ayaw gumana ang utak...nagba-brownout ang creativity ko...kaya heto ako ngayon nagpapa-mood....

ako naman love ko lahat ng kulay, at fave ko pa nga ang itim. kaya sorry nalang siguro sya kasi yan ang ibibigay ko sa ayaw niya at sa gusto...heheheh!
| | edit post
NiNAnG Ni SaM
had another celebration of my bday.
this time it's from the cell group we belong to at church. ate so much!
we had chicken, rice with pork and durian cake! wow!!! my first!

my first with singaporean friends. they're so sweet, this group and
so like brothers and sisters. at this cell group we come to know each other
in a more personal level. unlike in church we tend to become more formal.

i should say i'm pleasantly surprised by their revelations that they suspected me to be younger in age....around 29 yrs???? ang layo naman ata nun sa 42 no!
bakit nga ba? sometimes i ask myself that question too....maraming nagtataka about my age na minsan nagiging hulaan pa at palaisipan sa iba...(hulaan mo kung ilang taon tong si D....gawin bang manghuhula ang kausap?)

madalas ko sabihin kay E siguro kaya ganun, sa nature ng trabaho ko, teaching PE is a relaxing job. i mean you get to play or teach your students to enjoy sports and dance, you stay fit and get paid at the same time. i believe that the Lord has blessed me with a job that offers less stress and a few good friends that makes my work enjoyable.

and the great PLUS FACTOR is that, i know the Lord is in control over all that is happening in my life, that is why I can rest assure that God will take care of me and my family no matter what....tested and proven!
"trust in the Lord with all your heart. and lean not on your own understanding
in all your ways acknowledge Him and He will make your path straight.
Proverbs 3:5
| | edit post